( 1 ) 9 . امام صادق عليه السّلام فرمود : خداوند از بنده محتاج خود در دنيا عذرخواهى مىكند همانطور كه برادرى از برادرش پوزش مىخواهد ، مىفرمايد : به عزّت و جلال خودم سوگند من تو را از اين جهت محتاج نكردم كه در نظرم كوچك و حقير بودى . اكنون ديده بگشا و بنگر در عوض فقرى كه خداوند در دنيا نصيب تو كرده در آخرت مقامات بلندى به شما خواهد داد و بعد پرده از مقابلش برداشته مىشود و آنچه را خداوند داده است مشاهده مىكند و مىگويد : بار خدايا من ضررى نكردم . ( 2 ) 10 . امام جعفر صادق سلام اللَّه عليه فرمود : خداوند متعال دنيا را به دوستان و دشمنان مىدهد و ليكن ايمان را جز به برگزيدگان از مردم نمىدهد . ( 3 ) 11 . فرمود : فقر مانند يكى از گنج‌هاى خداوند است و آن را به بندگان مؤمن خود عطا مىكند زيرا خداوند مؤمنان را بيش از همه دوست مىدارد . ( 4 ) 12 . فرمود : خداوند هر گاه بنده‌اى را دوست داشته باشد دو فرشته به او موكل مىكند و مىگويد خواسته‌اش را عقب بياندازيد و زندگى را بر وى تنگ كنيد تا وى بيشتر مرا بخواند ، زيرا من صداى او را دوست مىدارم . ( 5 ) 13 . رسول اكرم صلى اللَّه عليه و آله فرمود : خداوند متعال مىفرمايد : هر بنده‌اى را كه بخواهم وارد بهشت مىكنم او را گرفتار بيمارى بدنى مىكنم اين ابتلاء كفاره گناهان او مىگردد و يا اينكه گرفتار تنگى معيشت مىنمايم اگر ابتلاء براى او پيش نيامد در هنگام مرگ به مشقت خواهد افتاد تا كفاره گناهان او شود و بدون گناه وارد محشر گردد و بعد او را وارد بهشت خواهم كرد . هر بنده‌اى را كه بخواهم وارد دوزخ كنم بدن او را سالم مىگردانم و اگر اين سلامتى جبران اعمال او نكرد او را از حاكم در امان خواهم گذاشت و اگر اين كفايت نكرد هنگام مرگ بر او آسان خواهم گرفت تا هنگامى كه وارد محشر مىشود كار نيكى نزد من نداشته باشد و بعد او را وارد دوزخ خواهم نمود . ( 6 ) 14 . حضرت باقر سلام اللَّه عليه فرمود : بنده‌اى نزد خداوند مقام بلندى